Centrum testowania silników odrzutowych

ETAP 1

Demontaż silnika

ETAP 2

Mycie i czyszczenie części

ETAP 3

Weryfikacja części

ETAP 4

Remont

ETAP 5

Montaż silnika

ETAP 6

Próba

Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr 4 Spółka Akcyjna posiadają dwa stanowiska prób silników, dzięki którym jesteśmy w stanie prowadzić próby: produkcyjne, eksploatacyjne oraz regulacyjne napędów lotniczych po naprawach i remontach, zarówno statków powietrznych wojskowych jak i cywilnych.

Stacja prób silników lotniczych samolotów wojskowych konstrukcji rosyjskiej

Stacja  prób  silników lotniczych samolotów wojskowych konstrukcji rosyjskiej eksploatowanych w polskiej armii, tak zwane stanowisko nr 1 w Zielonce, funkcjonuje od 14 października 1992 roku. Aktualnie  wykonywane są tam próby regulacyjne silników po remoncie głównym typów: AŁ-21 F3 (napęd samolotu Su-22) i RD-33 (napęd samolotu MiG-29).

Celem testów jest ustalenie parametrów jakie uzyskuje silnik po remoncie głównym, a jeśli te są niezadowalające, wykonuje się szereg regulacji mających na celu dostosowanie osiągów i pracy silnika do obowiązujących warunków technicznych.

Wykonywane pomiary i regulacje silnika są rejestrowane w kartach  regulacji i zapisywane w  metrykach agregatów zabudowanych na silniku. Mierzone parametry są odczytywane z przetworników i nadajników binarnych stoiska przez system elektroniczny. System ten nadzoruje i monitoruje wartości 150 dynamicznie zmieniających się sygnałów  analogowych i dwustanowych, które są przetwarzane na postać cyfrową z rejestracją i zapisem do pamięci.

Wyniki pomiarów i obliczeń są przesyłane do stanowiska operatora i prezentowane na monitorach  w postaci zegarów analogowych, danych liczbowych oraz oscylogramów. W sposób ciągły  dokonywana jest kontrola zgodności parametrów z warunkami technicznymi na wszystkich zakresach pracy silnika.

Niezgodność  parametrów z warunkami technicznymi jest sygnalizowana kolorem czerwonym .

Generowane raporty z przebiegu próby w ustalonej szacie graficznej są drukowane i stanowią  dokumentację ‘hamownianą’ próby.

Końcowym etapem testów jest konserwacja wewnętrzna silnika, na stoisku. Po pozytywnym  zaliczeniu próby wystawiana jest karta parametrów wpisywanych do książki silnika.

Uzyskane w czasie próby parametry stanowią ocenę jakości wykonanego remontu i montażu  silnika, dlatego ocena ta powinna być jak najwyższa, co dla naszego zakładu jest normą.

Dla zapewnienia najwyższej jakości przeprowadzanych prób, cyklicznie, na stoisku, wykonywane są prace obsługowe przewidziane procesem technologicznym.

 

Stacja prób silników lotniczych wojskowych i cywilnych

Od 2003 roku Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr 4 S.A. posiadają jedyną w Polsce stację prób silników odrzutowych dużej mocy, przeznaczoną do testowania napędów statków powietrznych cywilnych i wojskowych, zarówno konstrukcji rosyjskiej jak i ‘zachodniej’, tak zwane stanowisko nr 2.

Projekt budowy ‘hamowni’ zrealizowany został wspólnie z firmą General Electric Aircraft Engines oraz PLL „LOT”. Pomysł zakładał powstanie od podstaw, zupełnie nowej i bardzo nowoczesnej placówki badającej osiągi i parametry silników wykorzystywanych w lotnictwie cywilnym i wojskowym.

do
0
kN
(75 000 lbf) ciągu
do
0
kg/s
(1 650 lb/s) masowego natężenia przepływu powietrza

 

Stacja prób silników posiada możliwości testowania silników odrzutowych nowej generacji o masowym natężeniu przepływu do 600 kg/s i ciągu do 330 kN, wykorzystywanych w lotnictwie cywilnym i wojskowym. W stacji prób silników, oprócz komory testowej, znajduje się również hala przygotowania silnika, podzielona na: część służącą do rozładunku silnika oraz cztery obszary umożliwiające niezależną obsługę czterech  silników jednocześnie. Powierzchnia hali przygotowania silnika to 400 m² a jej wysokość to 10 m. Hala przygotowania silnika wyposażona jest w nowoczesny system suwnic dwudźwigarowych firmy DEMAG o udźwigu 2 x 7.5 tony. Pozostałe pomieszczenia stanowią technologiczne i biurowe zaplecze obiektu.

Stacja prób silników posiada następujące urządzenia oraz instalacje:

  • hydrauliczną platformę podnoszoną, umieszczoną w hali testowej pod testowanym silnikiem, o udźwigu 3 ton, służącą do obsługi silnika podczas próby,
  • nowoczesny system przeciwpożarowy, oparty na centrali pożarowej firmy SHRACK, chroniący cały obiekt, w skład którego wchodzą m. in. czujniki dymowe, optyczne czujniki płomieni, zbiorniki z gazem FM-200, a także system hydrantów, zraszaczy i tryskaczy wodnych z niezależną pompownią wody przeciwpożarowej,
  • własny agregat prądotwórczy, pełniący rolę źródła zasilania, oświetlenia awaryjnego oraz zasilania systemów pomiarowych i sterowania silnikiem podczas próby,
  • system sprężonego powietrza oparty na dwu sprężarkach powietrza o wydajności 8,6 m³/min. każda, wyposażony w dwa zbiorniki magazynowe powietrza o łącznej objętości 60 m³,
  • system klimatyzacji i wentylacji obejmujący wszystkie pomieszczenia biurowe i socjalne znajdujące się w obiekcie oraz system nagrzewania i wentylacji hali przygotowania silnika oraz hali prób,
  • instalacje paliwową, oleju konserwacyjnego oraz powietrza rozruchowego – dostarczone od producentów systemów pomiarowych,
  • 24 godzinny dyżur ochroniarski, system monitoringu, a także elektroniczny dostęp do poszczególnych stref obiektu na podstawie indywidualnych kart magnetycznych.

Pierwszymi testowanymi na stanowisku nr 2 silnikami były CFM56-3 stanowiące napęd samolotów Boeing 737.

W roku 2005 WZL-4 S.A. wraz z firmą ATEC i MAGNUS wykonały modernizację stacji prób, która pozwoliła na przeprowadzanie prób poprodukcyjnych silników typu F100-PW-229 stanowiących napęd samolotów F-16 C/D. Dzięki temu WZL-4 S.A. przeprowadziły próby niemal wszystkich silników, w które zostały wyposażone zakupione wówczas przez MON dla polskiej armii samoloty wielozadaniowe F-16. Kolejnym etapem było przystosowanie stacji prób do wykonywania testów silników F100-PW-229 po usprawnieniach.

Po ponownej modernizacji w latach 2014 – 2016 stacja prób silników we współpracy z Safran Aircraft Engines przeprowadziła szereg testów jednego z prototypów napędu nowej generacji LEAP-1A. Projekt ten był częścią międzynarodowej kampanii, w której wzięło udział jedynie kilka ośrodków testowych na świecie.

W 2016 roku po zakończeniu tych testów, i otrzymaniu certyfikacji, pierwsze seryjne egzemplarze silnika LEAP-1A stanowiące napęd samolotu AIRBUS A320neo trafiły do klientów.

Przyszłość stacji prób silników to poszerzanie współpracy z lotnictwem cywilnym i wojskowym w kolejnych programach:

  • testowania silników po remoncie lub usprawnieniu,
  • testów rozwojowych w zakresie prób długotrwałych oraz rozwijających technologię silników.

Doświadczenie i profesjonalizm WZL-4 S.A. w obrębie testowania silników lotniczych pozwala na stwierdzenie, że jesteśmy w stanie przeprowadzić testy: regulacyjne i badawczo-rozwojowe niemal wszystkich napędów lotniczych, dlatego zainteresowane firmy zapraszamy do kontaktu i współpracy.